воскресенье, 10 декабря 2017 г.

English



    New   Year
New Year’s Eve is one of the favorite celebration days for many people. Parties aside, the impending New Year typically brings hope for a more prosperous and happy 365 days. There are also some fun facts and trivia associated with the celebration.
The first New Year was celebrated 4,000 years by the ancient Babylonians.
It’s tradition to ring in New Year’s with family and friends because the first people you see will either give you good luck or bad luck. So make sure to keep friends close and foes very far away
More vehicles are stolen on New Year’s Day than any other holiday, statistics from the National Insurance Crime Bureau revealed.
The top three places to celebrate New Year’s Eve are Las Vegas, Disney World and of course, New York City.  Internationally, one of the biggest celebrations is in Sydney, Australia. More than 80,000 fireworks are set off from Sydney Harbour Bridge.

Նոր
 տարվա նախորյակը ամենասիրված օրերից է մարդկանց մեծամասնության համար: Խնջույքները մի կողմ,գալիք նոր տարին որպես կանոն ուրախ և հաջող 365 օրերի հույս է բերում:Կան բազում ուրախ փաստեր և մանրուքներ կապված տոնի հետ:
Առաջին նոր տարին նշվել է մոտ 4000 տարի առաջ հին Բաբելոնում:
Նշելը նոր տարվա առաջին զրնգունները ընտանիքի և ընկերների հետ ավանդույթ է , որովհետևառաջին մարդիկ որոնց դու տեսնում ես կամ քեզ հաջողություն են բերում կամ՝ դժբախտություն:Այսպիսով հավաստիացեք որ ընկերներին մոտիկ եք պահել իսկ թշնամիներին շատ հեռու:
Ավելի տռանսպորտային միջոցներ գողացվում են նոր տարվա առաջին օրը, քան մեկ այլ տոնին,միջազգային բյուրոյի վիճակագրությունը այսպիսին է:

Ամենաճանաչված երեք վայրերը, որպեսզի անցկացնել նոր տարին դրանք են Լաս- Վեգասը,իհարկե Դիսնեյի Աշխարհը և Նյու Յորքը:Միջազգային ամենամենճոխ Նոր տարին նշվում է Սիդնեյում,Ավստրալիայում:Ավելի քան 80000 հրավառություն է դուրս գալիս <<Սիդնեյ Համնուրգ Բրիդջից>>:


New Year's Eve is a spectacular global celebration to say goodbye to the old year and welcome the new year.    The new year is celebrated on December 31, the last day of the Gregorian calendar, at midnight, when we transition from the old year to the new, and is marked by gatherings among friends and families and, in some of the world's largest cities, a mesmerizing citywide parties, often featuring fireworks and music.  Noisemaking is a typical part of most cultural celebrations for the new year, as is often said, “Let's ring in the new year!”

Картинки по запросу new year
 Նոր տարվա նախորյակը մի տպավորիչ ,համշխարհային տոն է, որտեղ հրաժեշտ են տալիսանցած տարվան և դիմավորում նոր տարին: Նոր տարին նշվում է դեկտեմբերի 31-ին՝ Գրեգորյանօրացույցի վերջին օրվա կեսգիշերին, երբ մենք տեղափոխվում ենք հին տարուց դեպի նորը։ Այդօրը նշում են հավաքվելով ընկերների և հարազատների շրջապատում, իսկ աշխարհի որոշ մեծերկրներում՝ մոգական համաքաղաքային խնջույքներ են կազմակերպվում, որոնք հաճախուղեկցվում են հրավառությամբ և երաժշտությամբ։  Ամենամշակութային տոնակատարությունների բնորոշ մասն է աղմկելը նոր տարվանը,ինչպես հաճախ ասում են,-եկեքզնգանք նոր տարուն:

II.  Was this year better or worse for you?
yes it was fair enough.
III.  Find something interesting about The New year and Christmas from the internet.
a) something different that we don’t do in our country
b) something interesting
c) Armenian traditional Christmas dishes and so on.
. In the first paragraph, state your reason for writing.
. In the next few paragraphs, develop your ideas.
. Conclusion 
Good luck to you!


                                           New year is coming

I believed in Santa when i was a little child, my family brought me gifts and made me happy, in Armenia we celebrate Christmas in traditional way with turkey and ham,suppose to that we use drinks to celebrate this day. in that day my small brother always wanted an remote controlled car in 2015 he wanted small car, 2016 medium size car, on this year he wanted large size car, i think for 2018 his plans to take an x large rc car. mom always cooks different types of dishes, salads, general dishes and drinks, i think all of us love cake, maybe, maybe not, ok ill say the truth no one loves cake, ok ok we love cake. so lets go back to traditions different countries celebrate in different way, Armenians like me love to celebrate this Christmas with kebaband meat on fire,
in our family we use to be all together in one home, that's our way to celebrate  thank you for reading, GOOD LUCK

понедельник, 4 декабря 2017 г.

Գրականություն

movsisyannune.com/2015/06/12/ո՞վ-էր-բակունցի-ալպիական-կինը/
Այս պատմվածքը Ակսել բակունցի ալպիական կնոջ մասին որը ոչ թե Եղիշե Չարենցի կինն էր՚ Արփենիկը , այլ Ժենյա Գյուզալյան անունով մի աղջիկ էր, որի հետ Բակունցը ծանոթացել էր հանրային գրադարանում: 1926 թվականներ Ժենյան 1 տարի էր արդեն ինչ թբիլիսիից եկել էր Երևան և ընդունվել համալսարանի պատմագրության ֆակուլտետ:Նրանք շատ են մտերմանում և նույնիսկ համակրում միմյանց: Բայց 1927 թվականին Ժենյան մեկնում է լենին գրադ սովորելու:Բայց այսքանով նրանց շփումը չի ընդհատվում, նրանք իրար նամակներ են գրում: Իսկ 1931 թվականին ժենյան վերադառնում է հայաստան:
Իսկ այս պատմության շարունակություն կարող եք կարդալ վերևում տեղադրված հղումով անցնելուց հետո:

թարգմանություն

oднажды, кто-то сказал лилии, что она красива. Лилия ощутила себя очень счастливой, и решила, что надо и остальные цветы научить быть красивыми и тогда они тоже будут счастливы.
Она рассказывала другим цветам секрет собственной красоты, а раз она смогла, то и у других цветов тоже получиться. Поведала всем, что для идеальной красоты необходим полив трижды в неделю, средняя температура двадцать градусов и часто рыхлить землю.
Много секретов раскрыла лилия, все цветы повторяли точь-в-точь, как она им рассказала, и какие-то из них и правда стали более красивыми, чувствовали себя лучше, а у других начали гнить корни, гореть листья и состояние их ухудшалось, и они гибли. Но лилия твердила, что они просто не желают становиться красивее и не выполняют всех её правил.
Մի անգամ, ինչ որ մեկը Շուշանին(ծաղկին), որ նա գեղեցիկ է: Շուշանը իրեն շատ երջանիկ զգաց, և որոշեց, որ պետք է մյուս ծաղիկներին էլ սովորեցնել գեղեցիկ լինել, և դրանից հետո նրանք էլ երջանիկ կլինեն:
Այլ  ծաղիկներին, նա պատմում էր իր գեղեցկության գաղտնիքը, և եթե նա կարողացել է ապա ուրիշ ծաղիկներն էլ կկարողանան:


Источник: https://pritchi.ru/id_68694471
                                





     Կատանայի ամենալավ դպրոցը
Մի երիտասարդ պահակ, Կայսրի թիկնապահ, ցանկացավ սովորել տիրապետել կատանայով-Սամուրայի սրով: Նա եկավ այդ արվեստի մեծ վարպետի մոտ և խնդրեց լինել իր աշակերտ: Ուսուցիչը ուզում էր իմանալ, թե ինչ գիտի երիտասարդը, եւ նրանք մի քանի հարվածներ են փոխանակեցին:
- Որ դպրոցում ես դու սովորել: Հարցրեց հիացած ուսուցիչը:
-Ոչմի դպրոցում ել չեմ սովորել:Պատասխանեց երիտասարդը:
-Հնարավոր չէ: Դու արդեն ինչ որ մեկի մոտ սովորել ես:
-Ոչ ոչ-Ասաց երիտասարդը,-ես ամեն ինչ մենակ եմ սովորել, այն վաղտվանից երբ կայսրի ծառայության մեջ էի ես ինձ ամեն անգամ սովորեցնում եմ  չվախենալ մահից:
-Ահա թե որն է եղել քո դպրոցը: Ասաց հին վարպետը:


Источник: https://pritchi.ru/id_10041

воскресенье, 3 декабря 2017 г.

Հայոց լեզու

275.
Գայլն անցնում էր մի վրանի մոտով, նա տեսավ , որ այնտեղ հովիվները գառան միս են ուտում: Այդ փաստն անարդարացի թվաց ու շատ նեղացրեց գայլին, նա մոտեցավ հովիվներին ու բողոքեց:
-Ասաց,
-Ինչ հարայ հրոց կբարձրացնեիք, եթե ձեր արածն անեի:

среда, 29 ноября 2017 г.

թարգմանություն

Չափից շատ երեխաներ

Տղամարդն ու կինը շատ գոհ էին իրենց երիտասարդ ծառայից. ազնիվ,, կոկիկ, կրթված և շատ հաճելի, շփվող անձնավորություն:
Երկու տարի անց ծառան հղիացավ, բայց ընտանիքում նրան այնքան էին սիրում,
որ որոշեցին թողնել նրան և երեխային իրենց մոտ:
Երկու տարուց ծառան նորից երեխա ունեցավ, ամուսինները նորից ոչինչ չասացին նրան և օգնեցին երեխաներին դաստիարակել:
Մեկ տարի անց ծառան եռյակ ծնեց, բայց դրա հետ էլ ամուսինները համակերպվեցին:
Բայց մի անգամ ծառան գնաց նրանց մոտ վերջնահաշվարկ խնդրելու:
-Բայց ինչո՞ւ ես դու գնում մեր մոտից,ինչո՞վ ենք մենք քեզ նեղացրել,-տխրեցին բարի տերերը:
-Հասկանո՞ւմ եք,-կտրուկ պատասխանեց ծառան,-վերջին ժամանակներս այս տանը, որտեղ այսքան փոքր երեխա կա, ապրելն անհնարին է դարձել:
Աղբյուրը՝ http://pritchi.ru/id_8994

ԹԱՐԳՄԱՆՈՒԹՅՈՒՆ ''ՀԶՈՐ ՄՏՔԵՐ''

Օրիգինալը`http://www.newauthor.ru/history/mogushhestvo-mysli

50-ական թվականներին քսաններորդ դարում, անգլյական բեռնափոխադրող նավը, որը բերում էր Պորտուգալիայից գինի, հասավ նշանակված նավահանգիստ` Շոտլանդիա: Նավաստիներից մեկը մտավ նավի ցուրտ պահեստը, որպեսզի տեսներ արդյոք բոլոր շշերը բեռնաթափվել են: Այդ մասին ոչինչ չիմանալով, ուրիշ նավաստի փակեց դրսից պահեստի դուռը: Գերին ամբողջ ուժով ծեծում էր պատերը, բայց ոչ մեկ նրան չլսեց և նավը հետ շարժվեց Պորտուգալիյա: Նավաստին պահեստում գտավ շատ ուտելիք, բայց նա գիտեր, որ ցածր ջերմաստիճանի տակ երկար չէր գոյատևի: Նա երկաթի մի կտոր վերցրեց և պատերին սկսեց գրել իր տանջանքների մասին, ամեն ժամ ամեն օր նա գրում էր: Նա իր հոգևարքը բնութագրում էր գիտական ճշգրտությամբ: Ինչպես էր ցուրտը նրան պատում, ինչպես էր սառչում նրա քիթը, ձեռքերի և ոտքերի մատները: Ինչպիսին է անդիմադրելի, սառցե օդի այրոցները: Երբ Լիսբոնում նավը գցեց խարիսխը, կապիտանը բացեց պահեստը և գտավ այնտեղ մահացած նավաստուն: Մարդիկ կարդացին պատերին գրված նրա պատմությունը: Ամենա անհավատալին դա չէր` կապիտանը չափեց  պահեստում օդի ջերմաստիճանը, ջերմաստիճանը ցույց տվեց 19 աստիճան: Ելնելով նրանից, որ նավը ետ էր գալիս առանց ապրանքի, սառեցման համակարգը չէր միացվել: Մարդը մահացավ նրանից, որ մտածում էր, թե նա մրսում է: Նա իր երևակայության զոհը դարձավ:


ԹԱՐԳՄԱՆՈՒԹՅՈՒՆ

http://www.newauthor.ru/lifestrory/muzyka-1
Երգը իմ կյանքում շատ կարևոր դեր է խաղում:Երբ, որ ես տխրում եմ մի երգ եմ միացնում, աննկատ սկսում եմ երգել և տրամադրությունս մի քանի րոպեում բարձրանում է:Հետաքրքիր է, որ միառժամանակ մոդայիկ երգերի հետ,որը սիրում և լսում են իմ տարիքակիցները, ես նախնտրում եմ հայտնի հեղինակների կլասիկ երգերը:Տաղանդավոր երաժիշտները, ինչպես ուրիշ մեկը, կարողանում են երգի մեջ ցույց տալ ցավ և ուրախություն, հիասթափություն, բնության քմահաճությունը կամ վերապրումներ, բնորոշ միայն սիրահարվածներին:Եթե լավ երաժշտությանը լրացնել նաև բառեր, կստացվի մի գործ, որը տիրում է շատ մարդկանց սրտեր, նրան երկար են հիշում և լսում են նորից ու նորից:Ամեն իմ առավոտ սկսվում է առույգ երգելուց, իսկ դպրոցից հետ գալուց միացնում եմ մի նոր բան հայտնի հեղինակներից կամ լսում եմ հներից ինչ, որ մի բան,որոնք լավ հիշում եմ և դրանցից ամեն մեկը կապնված է իմ կյանքի ինչ,որ լավ պահի հետ:Այսպես է ստացվում, որ իմ աշխարհը կազմված է երգից, գեղեցիկ երաժշտություններից և սիրված ստեղծագործություններից:



ԹԱՐԳՄԱՆՈՒԹՅՈՒՆ

http://www.newauthor.ru/lifestrory/muzyka-1
Երգը իմ կյանքում շատ կարևոր դեր է խաղում:Երբ, որ ես տխրում եմ մի երգ եմ միացնում, աննկատ սկսում եմ երգել և տրամադրությունս մի քանի րոպեում բարձրանում է:Հետաքրքիր է, որ միառժամանակ մոդայիկ երգերի հետ,որը սիրում և լսում են իմ տարիքակիցները, ես նախնտրում եմ հայտնի հեղինակների կլասիկ երգերը:Տաղանդավոր երաժիշտները, ինչպես ուրիշ մեկը, կարողանում են երգի մեջ ցույց տալ ցավ և ուրախություն, հիասթափություն, բնության քմահաճությունը կամ վերապրումներ, բնորոշ միայն սիրահարվածներին:Եթե լավ երաժշտությանը լրացնել նաև բառեր, կստացվի մի գործ, որը տիրում է շատ մարդկանց սրտեր, նրան երկար են հիշում և լսում են նորից ու նորից:Ամեն իմ առավոտ սկսվում է առույգ երգելուց, իսկ դպրոցից հետ գալուց միացնում եմ մի նոր բան հայտնի հեղինակներից կամ լսում եմ հներից ինչ, որ մի բան,որոնք լավ հիշում եմ և դրանցից ամեն մեկը կապնված է իմ կյանքի ինչ,որ լավ պահի հետ:Այսպես է ստացվում, որ իմ աշխարհը կազմված է երգից, գեղեցիկ երաժշտություններից և սիրված ստեղծագործություններից:

вторник, 21 ноября 2017 г.

Գրականություն

Ակսել Բակունց

(1899-1937)
Գրականություն. Ակսել ԲակունցԱկսել Բակունցն ապրեց ստեղծագործական կարճատև կյանք` 1923-1937թթ., որի ընթացքում հասցրեց գրել ու հրապարակել պատմվածքների չորս ժողովածու` «Մթնաձոր», «Սև ցելերի սերմնացանը», «Սպիտակ ձին», «Եղբայրության ընկուզենիները», ինչպես նաև առանձին մասեր «Կարմրաքար» և «Խաչատուր Աբովյան» անավարտ վեպերից: Նրա պատմվածքներում և ակնարկներում պատկերված են իր հայրենի եզերքն ու նրա մարդիկ: Բակունցի արձակի լեզուն գեղեցիկ է, բանաստեղծական ու գունեղ` ինչպես հայկական գորգերի նուրբ զարդանախշերն ու հայ ճարտարապետության քանդակազարդ խոյակները:
Ակսել Բակունցը (Ալեքսանդր Ստեփանի Թևոսյան) ծնվել է 1899թ. հունիսի 13-ին Գորիսում` տոհմիկ գյուղացու ընտանիքում: Ծննդավայրի ծխական դպրոցն ավարտելուց հետո, «որպես հույժ գովելի աշակերտ», համագյուղացիների միջնորդությամբ ընդունվել է Էջմիածնի Գևորգյան ճեմարան, որտեղ և կատարել է գրական առաջին փորձերը:
Ճեմարանը ժամանակավոր փակվելու պատճառով 1915-16թթ. Բակունցը հայրենի Զանգեզուրի հեռավոր գյուղերից մեկում` Լորում, մեկ տարի աշխատում է որպես ուսուցիչ: Հետագայում գրված «Խոնարհ աղջիկը» պատմվածքը ծնվել է այդ օրերի տպավորություններից:
1917թ., ճեմարանի դասարանական բաժինն ավարտելուց հետո, հայ ժողովրդի գլխին կուտակված սև ամպերը տասնութամյա պատանուն ստիպեցին թողնել խաղաղ աշխատանքն ու դառնալ հայկական կամավորական բանակի զինվոր` Էրզրումի ճակատում: Երիտասարդ Ե. Չարենցի նման Ա. Բակունցն էլ ապրեց ծանր ողբերգություն` բզկտված կապուտաչյա հայրենիքի, նրա մեծ կորուստների համար: 1920թ. մայիսի 26-ին Սարդարապատում հայ ժողովուրդը վճռական ճակատամարտի ելավ թուրքական բանակի դեմ, որը և որոշեց նրա հետագա գոյության և անկախ պետականության ճակատագիրը:
Այդ նորօրյա Ավարայրի մասնակիցն ու քաջարի զինվորն էր նաև ապագա մեծ գրողը` Ակսել Բակունցը:
1927թ., երբ Բակունցն ավարտել էր Խարկովի գյուղատնտեսական ինստիտուտն ու իբրև գյուղատնտես աշխատում էր հայրենի լեռնաշխարհում, լույս տեսավ նրա «Մթնաձոր» ժողովածուն: Այդ ժողովածուում Բակունցը պատկերեց հայ գյուղաշխարհի իրական կյանքը, գյուղաշխարհ, որի զավակն էր և որտեղ ապրում էր ինքը` գրողը: Մթնաձորում մի կողմից նա տեսնում է կուսական բնության անկրկնելի գեղեցկություն, մարդկային հոգու անբիծ մաքրություն, մյուս կողմից` դառնություն ու ցավ, խավար ու տգիտություն:
Մթնաձորը մեծ աշխարհից կտրված «մի ուրույն աշխարհ» է: Մթնաձորի մարդիկ այնքան հեռու են մեծ աշխարհից, որ լույսի ոչ մի շող չեն ստանում նրանից: Բիրտ ուժն ու կամայականությունն են թագավորում այնտեղ, օրենք կոչվածը զենք է տիրողների ձեռքում:
Բակունցն ապրում է իր հերոսների ճակատագրով, որոնց մեջ, այնուամենայնիվ, ինչ-որ լուսավոր շող կա. այդ դաժան միջավայրում նրանք ստեղծում են իրենց կախարդական հեքիաթն ու ապրում են այդ հեքիաթի գույներով:
Բակունցը սիրում և հասկանում էր բնության լեզուն: Նրա գրեթե բոլոր ստեղծագործություններում կան գունեղ ու կենդանի բնապատկերներ, որոնք ունեն քնարական շունչ ու հուզականություն:
Իր հայրենի երկրին, նրա մարդկանց, բնությանը, հող ու ջրին անսահմանորեն նվիրված մարդն ու քաղաքացին, մեծ գրողն ու արվեստագետը դարձավ ստալինյան բռնապետության զոհը: Նա գնդակահարվեց Ծիծեռնակաբերդի բարձունքում 1937թ. ամառային մի օր` վաղ արշալույսին...

            Ալպիական մանուշակ համառոտ
Կաքավաբերդի գլխին տարին բոլոր ամպ է նստում, բերդի ատամնաձև պարիսպները կորչում են սպիտակ ամպերի մեջ, միայն սևին են անում բարձր բուրգերը։ Հեռվից ավերակներ չեն երևում և այնպես է թվում, թե բուրգերի գլխին հսկում կա, գոց են ապարանքի երկաթե դռները, աշտարակի գլխից մեկը ահա ձայն է տալու քարափը բարձրացողին։ Կաքավաբերդի բարձունքի միակ ծաղիկը ալպիական մանուշակն է` ցողունը կաքավի ոտքի պես կարմիր, ծաղիկը ծիրանի գույն։ Քարի մոտ է բուսնում ալպիական մանուշակը, պարիսպների տակ։ Արևից քարերը տաքանում են, և երբ ամպերը ծածկում են քար ու պարիսպ, մանուշակը թեքվում է, գլուխը հենում քարին։ Ծաղկափոշու մեջ թաթախված գունավոր բզեզին մանուշակը ճոճք է թվում, աշխարհը՝ ծիրանագույն բուրաստան։ ԼեռնայինՀայաստանի պատկերներ՝ ավերակ բերդեր, գյուղական կենցաղին բնորոշ տեսարաններ, օջախի առաջչոքած կին, կորեկի արտում հոգնած հնձվոր, անմատչելի ժայռերում վազվզող երեխաներ: Այդ լեռներ ենայցելում մի հնագետ, մի նկարիչ և սրանց ուղեկիցը: Հասնելով առաջին վրանին՝ արձակում են ձիերը ևգնում հնձվորի տուն հյուր: Նկարիչը տեսնում է հնձվորի կնոջը, որի գեղեցկությունը չի վրիպում նրաաչքից: Հեռավոր Կաքավաբերդում՝ կարիքի ու խավարի մեջ, աշխարհից կտրված՝ սարերի վրա, ապրումէ ալպիական մանուշակի նման գեղեցիկ կին: Նկարիչը շտապ նկարում է այդ կնոջը և մտաբերում, որնման մի կին է տեսել այստեղից շատ հեռու՝ ծովափին: Արտաքինով երկու կանայք նման են, սակայնտարբեր է նրանց կենցաղը: Առաջինը՝ օջախի առաջ նստած, խառնում է կրակը, մյուսը՝ ծովափին,վայելում է ազատությունը... 
Եկվորները թեյ են խմում ու հեռանում, բայց հենց այստեղ սկսվում է դրաման: Խանդը կայծակի պեսփայլատակում է մռայլ հնձվորի սրտում, ձեռքն է առնում մահակը, որն անասելի թափով իջնում է կնոջթիկունքին: Սուրմաները զրնգում են, ցնցվում են կնոջ երկար ծամերը։ Եռոտանու վրա դրած թեյամանը թեքվում է։ Մահակի ջարդված ծայրը թռնում է ծալքի վրա։ Կինը չի աղաղակում, այլ ցավից գալարվում է։ Նա ձեռքը թիկունքին է տանում, ապա դուրս է գալիս՝ վրանի դռանը անձայն հեկեկալու…
Աղբյուր http://www.tarntercum.ru/2015/05/blog-post_89.html